Helaas kon onze kerstborrel niet doorgaan door slechte weersomstandigheden. Toch wil ik iedereen die het afgelopen jaar iets voor de manege betekend heeft het volgende niet onthouden:
Ik wil zo aan het eind van het jaar toch wel even stilstaan bij het werk dat we met z’n allen hebben verricht. Wat voor ons vaak zo vanzelfsprekend is, is voor veel ruiters een hele belevenis.
Mensen die na ziekte of een ongeluk dachten nooit meer te kunnen rijden merkte dat het wel mogelijk was! Kinderen waarvan de ouders dachten dat ze nooit zelfstandig op een paard zouden kunnen zitten, zitten nu na veel oefenen wel alleen op het paard. De eerste keer zonder begeleiding rijden heeft voor veel ruiters een grote betekenis en helpt mee aan het verbeteren van hun eigenwaarde. Ruiters hebben hun diploma kunnen halen, altijd weer een hoogtepunt! Samen met een vrijwilliger zo’n groot, mooi dier poetsen of zelfs alleen maar aaien laat ruiters stralen.
Hele kleine dingen, maar dat is wel waar wij groot in zijn! Of zou het toch groots zijn dat een ruiter mede dankzij het paardrijden sterker is geworden en uiteindelijk wel kan lopen. Dat een ruiter trots op zichzelf is en daardoor steviger in zijn schoenen staat. Een ruiter zijn balans verbeterd door het rijden en daardoor ook kan fietsen.
IK WEET WEL ZEKER DAT DAT ZO IS!
Voor 180 medemensen hebben jullie het afgelopen jaar de handen uit de mouwen gestoken op vele verschillende manieren.
Allemaal heel erg veel dank hiervoor! Het is al wel vaker gezegd maar zonder deze hulp was het onmogelijk geweest zoveel ruiters elke week een geweldig uurtje te bezorgen.
Iedereen hele fijne feestdagen en laten we er met z’n allen ook weer het komende jaar weer iets fantastisch van gaan maken!